27 Φεβρουαρίου, 2021

Συμφιλιωτική Διαδικασία

Η «συμφιλιωτική διαδικασία» επίλυσης των διαφορών, που ανακύπτουν εκ της σχέσεως εργασίας, αποτελεί μια θεσμική (προβλεπόμενη από τον Νόμο) διαδικασία με βάση την οποία επιδιώκεται η προσέγγιση των απόψεων των δύο μερών και η εύρεση μιας λύσης, η οποία θα εδράζεται στο υφιστάμενο νομικό πλαίσιο και θα τερματίζει τη διένεξη των δύο πλευρών της εργασιακής σχέσης προκειμένου να εξελιχθεί αυτή ομαλά.

Τη διεξαγωγή της διαδικασίας αναλαμβάνει, κατόπιν σχετικού αιτήματος του/των ενδιαφερομένων μερών, αρμόδιο στέλεχος (Επιθεωρητής Εργασίας/Συμφιλιωτής) είτε του τοπικού Τμήματος Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας είτε της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου. Η κατανομή των αιτημάτων των ενδιαφερομένων στην αρμόδια Υπηρεσία γίνεται αφού ληφθεί υπόψιν το περιεχόμενο αυτών και τυχόν ενέργειες που έχουν προηγηθεί, πάντοτε με γνώμονα τη μεγιστοποίηση της πιθανότητας διευθέτησης της διαφοράς στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.

Η «συμφιλιωτική διαδικασία» περιλαμβάνει μια σειρά από ενέργειες, στις οποίες δύναται να προβεί το αρμόδιο στέλεχος (Επιθεωρητής Εργασίας/Συμφιλιωτής) του Σ.ΕΠ.Ε ή της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου με σκοπό να τερματιστεί η διένεξη. Οι ενέργειες αυτές, αναλόγως των περιστάσεων, μπορούν να περιλαμβάνουν κατ΄ ιδίαν επικοινωνία/συναντήσεις του Επιθεωρητή με κάθε ένα μέρος χωριστά, επικοινωνία με υπηρεσίες του δημοσίου τομέα, που σχετίζονται με το περιεχόμενο της διαφοράς, οργάνωση και διεξαγωγή κοινής (τριμερούς) σύσκεψης και, γενικότερα, κάθε νόμιμη ενέργεια, που αποσκοπεί στη διευθέτηση της διαφοράς. Σε κάθε περίπτωση, η διαδικασία ολοκληρώνεται με τη σύνταξη και υπογραφή Πρακτικού, στο οποίο αποτυπώνεται η συμφωνία ή διαφωνία των μερών και κάθε άλλο κρίσιμο στοιχείο της υπόθεσης.

Αυτονόητο, τέλος, είναι ότι η προσφυγή του/των μερών στη «συμφιλιωτική διαδικασία» δεν διακόπτει ή αναστέλλει την άσκηση άλλων δικαιωμάτων, που ο Νόμος αναγνωρίζει για την οριστική διευθέτηση των διαφορών.

 

Σχετική Νομοθεσία

  • Άρθρο 13, ν. 1876/1990 (Α΄ 27), όπως ισχύει
  • Άρθρο 3, ν.3996/2011 (Α΄ 170), όπως ισχύει
  • Άρθρο 23, ν.4144/2013 (Α΄ 88), όπως ισχύει
Skip to content