18 Μαΐου, 2024

Χαιρετισμός του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Άδωνι Γεωργιάδη, στην τελετή υπογραφής συμφωνίας χρηματοδότησης των Ναυπηγείων Ελευσίνας από τον αμερικανικό αναπτυξιακό χρηματοδοτικό οργανισμό DFC

«Αγαπητέ Πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, αγαπητέ φίλε, κύριε Τσούνη.

Αγαπητέ συνάδελφε Υπουργέ, Κώστα Σκρέκα, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, δεν αναγνωρίζονται συχνά στην πολιτική, ήσουν μία εξαίρεση σε αυτό, με συγκίνησες πολύ.

Αγαπητοί συνάδελφοι, υπουργοί και βουλευτές. Αγαπητέ Γιώργο Κώτσηρα, θυμάμαι τα άπειρα τηλεφωνήματα αγωνίας για το πώς πηγαίνει το έργο στην Ελευσίνα. Αγαπητέ Θανάση Μπούρα, σε κάθε τροπολογία για την πληρωμή πρέπει να έτρεχες περισσότερο από εμάς για να γίνει η πληρωμή στην ώρα. Αγαπητέ κύριε Λιάκο.

Θέλω να συγχαρώ την Υφυπουργό κυρία Άννα Μάνη – Παπαδημητρίου, τον Αναπληρωτή Υπουργό Εσωτερικών κύριο Θοδωρή Λιβάνιο, τον κύριο Σταμάτη Πουλή, στενό μου συνεργάτη και δεξί μου χέρι σε αυτό το εγχείρημα. Δεν μπόρεσε να είναι μαζί μας και ο κύριος Νίκος Παπαθανάσης, είχε μία ανειλημμένη υποχρέωση στο  Υπουργείο του.

Θα μου επιτρέψετε σήμερα να έχω λίγο πιο προσωπικό τόνο στην ομιλία γιατί αυτή είναι ίσως η πιο δύσκολη δουλειά που έκανα στο Υπουργείο Ανάπτυξης, τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια.

Όταν ορκίστηκα Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, τον Ιούλιο του 2019, ο Πάνος Ξενοκώστας ήταν ένα από τα πρώτα ραντεβού τα οποία είχα στο γραφείο. Τότε είχε ξεκινήσει η επένδυση του Νεωρίου Σύρου επί κυβερνήσεως Αλέξη Τσίπρα, που για διάφορους, όμως, λόγους το σχέδιο εξυγίανσης είχε πραγματικά κολλήσει και η επένδυση ήταν ένα βήμα πριν από την ακύρωσή της.

Με ενημέρωσε ο Πάνος Ξενοκώστας για τα προβλήματα που είχαν προκύψει και αποφάσισα να αναλάβω δράση. Ενημέρωσα τον κύριο Πρωθυπουργό, χωρίς τη στήριξη του οποίου δεν θα γινόταν τίποτα, και παρενέβην με λίγο «γεωργιαδικό» τρόπο, δεν θέλω να πω λεπτομέρειες, για να λυθούν τα πρώτα προβλήματα και να πάμε, τον Νοέμβριο του 2019, να κάνουμε τα εγκαίνια του ναυπηγείου στο Νεώριο της Σύρου, σε μία παρόμοια τελετή.

Τότε, όπως καθόμουν και μιλούσα και λέγαμε «μπράβο, ξεκινάει το ναυπηγείο και είμαστε όλοι χαρούμενοι που οι εργάτες έχουν πληρωθεί τα αναδρομικά τα οποία προέβλεπε το σχέδιο», εκεί στο βάθος, όπως είναι τώρα οι κάμερες, ήταν μία ομάδα ανθρώπων οι οποίοι μου έκαναν νοήματα. Σταμάτησα να δω τι μου έλεγαν, και πήραν το λόγο και είπαν: «είμαστε από τα ναυπηγεία της Ελευσίνας, έχουμε έρθει να καμαρώσουμε τους συναδέλφους μας στη Σύρο που κατάφεραν να πάρουν πίσω την αξιοπρέπειά τους και θέλουμε, κύριε Υπουργέ, να δεσμευτείτε ότι θα δουλέψετε με το ίδιο πάθος που δουλέψατε για τη Σύρο και βρήκατε τελικά λύση, εκεί που όλοι έκλαιγαν ότι θα βρεθούν ξανά άνεργοι, να δουλέψετε για την Ελευσίνα».

Και τότε, θα το θυμούνται, ήταν μια αντιπροσωπεία του Σωματείου των Εργαζομένων, πήρα το μικρόφωνο και είπα:«αναλαμβάνω την πρόκληση και την ευθύνη, σας ορκίζομαι ότι πριν φύγω από το Υπουργείο θα έχουμε βρει λύση στα ναυπηγεία Ελευσίνας».

Θέλω να είμαι ειλικρινής: εγώ πολλές φορές μιλάω έχοντας άγνοια κινδύνου. Να πω ότι έχουμε μαζί μας τον Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου, τον κύριο Χατζημάρκου, που πρώτον, έχει το ρεκόρ ψήφων όλων των εποχών, συγχαρητήρια, ακόμα μετράνε. Τα κομπιουτεράκια πήραν φωτιά εκεί με τις ψήφους, αγαπητέ Γιώργο. Και δεύτερον, που έπαιξε μεγάλο ρόλο στο να γίνει το Νεώριο της Σύρου. Δεν θα γινόταν χωρίς τον Γιώργο Χατζημάρκου, να το ξέρετε. Ήταν ένας κρίκος της αλυσίδας εκείνης της παρεμβάσεως για να ξεκολλήσει η επένδυση.

Όταν καθίσαμε να δούμε τι πραγματικά ήταν η δέσμευση που είχαμε πάρει ομολογώ ότι ζαλίστηκα. 400 εκατομμύρια χρέη, μία παλιά ιδιοκτησία που δεν ήθελε να αποχωρήσει, πολλά δικαστήρια, εργάτες χωρίς δουλειά και ένα πολεμικό ναυτικό στα κάγκελα που δεν έπαιρνε τα πλοία τα οποία είχε παραγγείλει πάνω από είκοσι χρόνια.

Ως αποτέλεσμα αυτού ομολογώ ότι βρέθηκα σε πολύ μεγάλη πίεση, τότε όμως με υπόδειξη της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Ελλάδα, μου ζήτησαν να πάω στην Ουάσιγκτον και να κάνω το πρώτο μου ραντεβού με την DFC. Ήταν Νοέμβριος του 2019.

Θέλω να ευχαριστήσω και τα δύο κόμματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, γιατί ένα μήνα μετά τη συνάντηση που είχαμε, το Αμερικανικό Κογκρέσο ψήφισε μία τροπολογία που την υπερψήφισαν και τα δύο κόμματα.

Έχει σημασία να πούμε ότι το εγχείρημα της DFC στην Ελευσίνα έχει διακομματική στήριξη στο πολιτικό σχήμα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, κάτι που δείχνει και το βαθμό της δέσμευσης αυτής της μεγάλης συμμάχου χώρας σε αυτό το εγχείρημα, με το οποίο μπορούσε η DFC να φέρει χρήματα στην Ελλάδα, γιατί πρώτα δεν μπορούσε. Έτσι μετά από αυτή την τροπολογία ξεκινήσαμε την κυρίως εργασία, για να ωριμάσουμε το σχέδιο και να φτάσουμε σήμερα εδώ που είμαστε.

Δεν θα σας κουράσω, γιατί θα μπορούσα να μιλάω πολλές ώρες -κανονικά θα έπρεπε να γράψω ένα μικρό βιβλίο- από το πόσες φορές άκουσα, «τι ασχολείται με τον Πάνο Ξενοκώστα, δεν έχει φράγκο αποκλείεται να γίνει το ναυπηγείο». Αυτό το έχω ακούσει τουλάχιστον χίλιες φορές.

Πρέπει να πω δημόσια ότι ένας από τους πιο μεγάλους υποστηρικτές ήταν από την αρχή ο Βασίλης Κορκίδης, ο οποίος είχε βγει δημόσια και είχε στηρίξει το εγχείρημα με πολύ μεγάλη ένταση από τον θεσμικό ρόλο του Προέδρου του Επιμελητηρίου και τον ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό.

Αλλά πάνω απ’ όλα, θέλω να συγχαρώ, να ευχαριστήσω και να τιμήσω τους εργάτες των ναυπηγείων Ελευσίνας.

Πρόεδρε, στο πρόσωπό σου θέλω να ευχαριστήσω τον κάθε εργαζόμενο των ναυπηγείων, οι οποίοι ήταν αυτοί που στήριζαν την προσπάθεια όλο και περισσότερο παντός άλλου. Ήσασταν οι μόνοι που μαζί με μένα πιστεύατε ότι αυτό θα έφτανε πράγματι σε αποτέλεσμα.

Θα ξεχωρίσω από όλες τις στιγμές την πιο δύσκολη -παραλίγο να πάω νοσοκομείο εκείνη την ημέρα, οι παριστάμενοι εδώ μπορεί να το θυμούνται-, όταν φέρανε στο γραφείο μου τον μακαρίτη τώρα Ταβουλάρη να υπογράψει το ενδιάμεσο σχήμα για να φτάσουμε στο σχέδιο εξυγίανσης με τη μεταφορά των μετοχών.

Νομίζω ότι κάποια στιγμή είχα τόσο πολύ εκνευριστεί, που είχα δει αστράκια και είχα περίπου λιποθυμήσει,- ο Νίκος Παπαθανάσης νόμιζε ότι έπαθα εγκεφαλικό εκείνη την ημέρα-, μέχρις ότου καταφέρω να πειστεί να βάλει υπογραφή, γιατί δεν μπορούσαν οι δυνάμεις της αδράνειας να είναι μέσα στο νέο σχέδιο, απλά δε γινόταν.

Θέλω να ευχαριστήσω πολλούς από τους παλαιούς μετόχους, που έβαλαν υπογραφή και συμπληρώθηκε το ποσοστό που ήθελε ο νόμος για να μπορέσει να προχωρήσει νόμιμα αυτό το σχέδιο, αλλιώς δεν μπορούσε να γίνει.

Και θέλω να ευχαριστήσω και τα κόμματα στη Βουλή, που υπερψήφισαν το σχέδιο εξυγίανσης. Ήμασταν η Νέα Δημοκρατία και όλοι οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και ο ΣΥΡΙΖΑ και όλοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Εγώ δεν κρύβω ποτέ τη συμβολή ενός εκάστου, το σχέδιο αυτό ψηφίστηκε και από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Δυστυχώς, όχι από το ΠΑΣΟΚ, τότε έκανε λάθος το ΠΑΣΟΚ. Τα λάθη είναι ανθρώπινα, συμβαίνουν στη ζωή, απλώς ήταν ένα λάθος.

Και από τον Νοέμβριο πέρσι ξεκινήσαμε να λειτουργούμε το ναυπηγείο. Εδώ ήρθα και τα Χριστούγεννα, εδώ έκανα και την τελευταία τελετή απολογισμού του Υπουργείου Ανάπτυξης επί θητείας μου πριν από μερικούς μήνες και τώρα ερχόμαστε εδώ για να κάνουμε την τελευταία πράξη που είναι η μεταβίβαση των χρημάτων από την DFC και η έναρξη της εφαρμογής του σχεδίου εξυγίανσης όπως εγκρίθηκε από την ελληνική δικαιοσύνη δύο εβδομάδες πριν.

Θέλω, κλείνοντας, να αναφερθώ στον κύριο Πάνο Ξενοκώστα, τον αληθινό πρωταγωνιστή της σημερινής ημέρας.

Αγαπητέ Πάνο, μου επιτρέπεις τον ενικό μετά από χιλιάδες ώρες μεταξύ μας συζητήσεων. Δεν θα μπορούσε να γίνει τίποτα εάν δεν είχες το πάθος που φάνηκε προηγουμένως στην ομιλία σου.

Θέλω να πω ότι τελικά η κινητήριος δύναμη ενός εγχειρήματος είναι πάντα ο άνθρωπος και το όραμα που αυτός έχει.  Καλοί οι υπουργοί, οι πρωθυπουργοί, οι κυβερνήσεις και οι νόμοι αλλά αν δεν υπάρχει εκείνη η προσωπικότητα που είναι διατεθειμένη να βγει μπροστά, να πάρει το ρίσκο, να ξενυχτίσει και να κάνει τη δουλειά να συμβεί, τίποτα τελικά δεν προχωράει.

Και στην περίπτωση και της Σύρου και της Ελευσίνας ο άνθρωπος αυτό έχει ονοματεπώνυμο και είναι ο Πάνος Ξενοκώστας. Του αξίζει ένα θερμό χειροκρότημα.

Ως Υπουργός Εργασίας τώρα, γιατί τόση ώρα μιλάω ως πρώην Υπουργός Ανάπτυξης και επειδή πράγματι είναι εδώ ο διοικητής της ΔΥΠΑ, κύριος Πρωτοψάλτης  και η υποδιοικήτρια της ΔΥΠΑ, κυρία Χορμόβα που είναι η αρμόδια για όλα τα εκπαιδευτικά, να πω ότι πράγματι είδαμε πριν μερικούς από τους μαθητές μας από τη σχολή της ΔΥΠΑ που κάνουν τη μαθητεία τους εδώ στα ναυπηγεία.

Εμείς ως Υπουργείο Εργασίας και ως ΔΥΠΑ στηρίζουμε τη μαθητεία στη ναυπηγική βιομηχανία. Πιστεύουμε ότι η μεταμόρφωση της Ελλάδας σε μια παραγωγική χώρα θα χρειαστεί περισσότερα εργατικά χέρια σε αυτές τις εργασίες και με τις επενδύσεις που γίνονται και έρχονται αυτοί οι άνθρωποι όχι μόνο θα βρουν δουλειά αλλά θα βρουν και καλοπληρωμένη δουλειά για να μπορούν να κάνουν τη δική τους οικογένεια με προκοπή και να δουν τα δικά τους οράματα να προκόβουν.

Και ναι, είμαι εξαιρετικά υπερήφανος που οι Έλληνες πλοιοκτήτες επιλέγουν και στηρίζουν με τις παραγγελίες των πλοίων τους τα ελληνικά ναυπηγεία του Νεωρίου της Σύρου και με το καλό και του Σκαραμαγκά.  Διότι με αυτή τη νοοτροπία θα μπορέσει η ναυπηγική βιομηχανία στην Ελλάδα να πάει μπροστά και στο σύνολό της η ελληνική οικονομία να κάνει ένα μεγάλο βήμα μπρος, μεταμορφωμένη σε μια παραγωγική χώρα.

Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στήριξε από την αρχή αυτή την προσπάθεια και το όραμα και η εντολή ήταν μια: να γίνει η Ελλάδα μια χώρα φιλική προς τις επενδύσεις, παραγωγική. Και αυτό κάνουμε σήμερα.

Και επαναλαμβάνω για άλλη μια φορά, η παρουσία της DFC στην Ελλάδα σηματοδοτεί τους άρρηκτους και αιώνιους δεσμούς φιλίας μεταξύ των δύο δημοκρατιών μας, της ελληνικής δημοκρατίας και της αμερικανικής δημοκρατίας, σε μια συμμαχία κρατών του ελευθέρου κόσμου που υποστηρίζει τις αξίες της ελευθερίας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της διαφάνειας, του σεβασμού του περιβάλλοντος και της προόδου όλων των ανθρώπων χωρίς καμία διάκριση και κανένα εμπόδιο αν θέλουν πραγματικά να πάνε μπροστά.

Ευχαριστούμε που είστε εδώ. Θα σας κάνουμε πολύ υπερήφανους για την επιλογή σας».

 

Μετάβαση στο περιεχόμενο